تجربه اقامتی و تمایل به مهاجرت به شهر تهران


در حال بارگذاری
۱۰ دی ۱۳۹۶
Doc
370KB
15
10 بازدید
۱۲۵۰۰ تومان
خرید

تجربه اقامتی و تمایل به مهاجرت به شهر تهران:بررسی مقایسه‏ای دانشجویان غیرتهرانی دانشگاههای تهران، شیراز و مازندران

داشتن تجربه اقامت در یک محیط می‏تواند یکی از عوامل مؤثر بر تمایل به مهاجرت به آن محیط گردد. مطالعه این اثر بدون درنظر گرفتن سایر متغیرها امکان‏پذیر نیست. بنابراین، با توجه به سایر معین‏کننده‏های تمایل (تصمیم‏گیری) به مهاجرت و با استفاده از برخی نظریه‏های مهاجرت، مدل نظری تحقیق شکل گرفته است. برای ارزیابی مدل و شناخت تأثیر تجربه اقامت در تهران بر میزان تمایل به مهاجرت به این شهر، دانشجویان غیرتهرانی علوم انسانی دانشگاههای تهران، شیراز و مازندران انتخاب شده‏اند. با استفاده از روش پیمایش و نمونه‏گیری تصادفی طبقه‏بندی، تجزیه و تحلیل نهائی بر روی ۳۷۱ دانشجو انجام گرفته است.

      در کل میزان تمایل به مهاجرت به تهران پاسخگویان در سطح پایینی قرار می‏گیرد. میزان جاذبه شهر تهران مهمترین متغیر تأثیرگذار بر میزان تمایل به مهاجرت به تهران است. جاذبه شهر تهران با اثر ۵۸۳/۰ تمایل به مهاجرت به تهران را به صورت مستقیم تحت تأثیر قرار می‏دهد. ازنظر پاسخگویان، بیشترین جاذبه شهر تهران احتمال دستیابی به شغل در تهران است. مهمترین عامل تأثیرگذار بر میزان جاذبه شهر تهران، میزان دافعه مبدأ (با اثر ۴۰۳/۰) است. دافعه مبدأ از طریق متغیر جاذبه شهر تهران بر تمایل به مهاجرت به تهران تأثیرگذار است. بیشترین دافعه محل سکونت پاسخگویان کمبود تسهیلات رفاهی و تفریحی می‏باشد. میزان هزینه‏های مهاجرت به شهر تهران با اثر (مستقیم) ۲۷۱/۰- دومین متغیر تأثیرگذار بر متغیر وابسته است. آلودگی هوای تهران مهمترین عامل بازدارنده از مهاجرت احتمالی به تهران می‏باشد. از میان چهار متغیر وابسته میانی، متغیر شبکه مهاجرتی با اثر ۱۲۱/۰ ضعیف‏ترین متغیر تأثیرگذار بر میزان تمایل به مهاجرت به تهران است.

      از متغیرهای مستقل بیرونی، نگرش به مهاجرت با اثر کلی ۲۵۳/۰ مهمترین متغیر تأثیرگذار بر میزان تمایل به مهاجرت به تهران است. متغیرهای پایگاه اجتماعی‏- اقتصادی و سن اثر مثبت و متغیرهای قومیت (گیلک، لر و عرب)، محل سکونت (روستا و مرکز استان) و ارتباط با خانواده اثر منفی بر تمایل به مهاجرت به تهران دارند. تجربه اقامت در تهران یکی از متغیرهای عمده تأثیرگذار بر تمایل به مهاجرت به تهران است. در تحلیل دو متغیره (آزمون t) رابطه معنی‏داری بین تمایل به مهاجرت به تهران و تجربه اقامتی ملاحظه شد، ولی در تحلیل چند متغیره (تحلیل مسیر) رابطه مستقیم دو متغیر یاد شده معنی‏دار نشده و تجربه اقامتی با اثر کلی ۱۵۵/۰ بطور غیرمستقیم تمایل به مهاجرت به تهران را تحت تأثیر قرار داده است. متغیرهای مدت اقامت، تجربه مهاجرتی، مقطع تحصیلی و وضع فعالیت در تحلیل دو متغیره با میزان تمایل به مهاجرت به تهران رابطه معنی‏داری داشته ولی در تحلیل چند متغیره معنی‏داری خود را از دست داده‏اند. متغیرهای جنسیت، وضع فعالیت و سطح توسعه یافتگی استان محل سکونت در هیچ کدام از سطوح تحلیل رابطه معنی‏داری با تمایل به مهاجرت ندارند. با توجه به نتایج تحقیق، نظریه‏های محرومیت نسبی، اورت‏لی و شبکه را برای تبیین اثر تجربه اقامتی بر تمایل به مهاجرت می‏توان مناسب دانست.

  راهنمای خرید:
  • لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
  • همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
  • ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.